యువకవితా హేతువు---
--------------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్

వయసంటూ యేమాత్రం మళ్ళని
యువ కవయిత్రులారా1
చెంపలక్రింద దాకా జారిపడిన
కేశ సంపదతో పాతబడిన
జానపద పల్లవులతో వడలిపోయి
దవడ ఎముకలపైకి జారి
కదలక్రింద నిలిచిన గాజుగోళాలా
మిగిలిపోయిన నేత్ర ద్వయాలతో
శవాలలో స్తంభించి పోయిన నెత్తురు చుక్కల్లా
చలనం కలిగించలేని కవితలల్లి మీరు సాధించహలిగిన
సత్ఫలిత మేమున్నది?

ఉడకబెట్టిన ద్రాక్షపండ్లలా
స్రుక్కి సోలి వాలిపోతారెందుకు?
అల్లగే వాస్తవానికి నేనూ ఒకప్పుడు
ఇండే దాన్నిలే అవన్నీ అంత
 తేలిగా మరచిపీయే విషయాలాచెప్పండి?
ముసుగులు కప్పుకోవాల్సిన అవసరమేమున్నది?
నేనూ ఓ పురుష కవిపుంగవుడనై ఉంటే
వాళ్ళను సముదాయించే ప్రక్రియను చేపట్టి
సఫలీకృతమై సంతసించే దానిని.

బహుశా వారికిలాగానే
అపజయమే నన్ను గాఢంగా కౌగలించుకుని
భల్లూకంలా పట్టుకుని వదలను
పొమ్మంటూ భీష్మించుకునేదేమో కూడా--
  Margaret Atwood      ఆంగ్లకవితకు అనుసృజన]

=========================================